او را همیشه در جاهای مهم دیده ام . اولین بار او را در کنار آرامگاه مختومقلی دیدم. اگر چه سالها از آن ماجرا می گذرد. مراسم افتتاحیه آرامگاه مختومقلی بود. رئیس جمهور ترکمنستان (نیازف) و هیأت همراه با چهار هلیکوپتر وارد خاک ایران شدند. من و گروه سرود استقبال از مهمانان لحظه شماری می کردیم تا نوبت به بخشی ترکمن خالد سعادتی رسید. بخشی، دوتار بدست با نواختن دوتار و با صدایی جذاب و سحرآمیز همه را در جای خود میخکوب کرده بود.

باردیگر او را در عشق آباد به هنگام اجرای موسیقی در قصر روحیت دیدم. او به عنوان نماینده موسیقی کشور عزیزمان ایران آمده بود. خیلی خوشحال بودم. و حضار با تشویق مکرر خود میگفتند که چقدر شیفته صدای او هستند.

چند روز پیش . . .

در عروسی پسرعمویم خالد دوباره پدیدار شد. شاعران مشاعره می کردند و او همچنان بر دوتار خود می کوبید و مردم را به هیجان می آورد. و اما امشب مثل دهها شب بزم خود در سالن کنفرانس دانشگاه منابع طبیعی گرگان شادی را به میان دانشجویان جدیدالورود آورده بود.
خالد بخشی وقتی که گرم خواندن می شود چشمان خود را چنان می بندد که هرگز نمی توانی سراغی از نگاه او بگیری انگار همه وجود خود را جمع کرده و محو گشته است تا تنها یک صدا باشد. چرا که او به خوبی می داند که تنها صاست که می ماند. او که روزی با یک تقلید وارد دنیای خوانندگی شد و اوکدیرف خواننده معروف ترکمنستانی را الگوی خود قرار داد امروز به استقلال کامل در نوع خوانندگی و سبک مخصوص به خود رسیده است. او نه تنها اوکدیرف دیگر است بلکه جایگاه دیگری به نام خالد سعادتی را در موسیقی ترکمن های ایران و جهان را برای خود باز کرده است. شعرهایش ملهم از مختومقلی است که گویی سطرهای او چون خون در رگهایش توان دو چندان به او می دهد. او یک آرزو دارد در پایان عروسی ها می گوید: امیدوارم همیشه اصالت یک عروسی ترکمنی را حفظ کنید.


سردار سارلی

.